HEJ, HO JECHALOBY SIE W BRNO

22:17



Nie byłabym sobą gdybym nie wspomniała, że właśnie rozpoczął się najwspanialszy okres w roku - wakacje. Dla mnie to już ostatnia, tradycyjnie rozumiana przerwa letnia gdyż za kilka miesięcy kończę liceum. Myślę, więc, że oficjalnie mogę o sobie mówić per maturzystka, co brzmi dumnie i przerażająco zarazem... Ale  nie zamierzam się dziś nad tym rozwodzić, w końcu przede mną dwa miesiące cudownej laby, przepełnionej świetnymi wyjazdami. A skoro o wyjazdach mowa pomyślałam, że post inaugurujący wakacje na moim blogu powinien być właśnie relacją z podróży. Dlatego tym razem zabiorę Was na Morawy, a konkretnie do Brna.

Brno odwiedziłam pod koniec maja, ponieważ finał miesiąca zwieńczony został długim weekendem. Jak już wspomniałam miasto usytuowane jest na Morawach i mimo swych niewielkich rozmiarów uznane zostało za drugą co do wielkości miejscowość w Czechach (zaraz po Pradze). Z wizytą u naszego południowego sąsiada byłam raptem trzy razy, ale to wystarczyło bym mogła stwierdzić, że niespecjalnie przepadam za tymi rejonami.



Choć Polacy bardzo wysoko oceniają Czechów w rankingu na sympatie narodowe, ja mam nieco odmienne zdanie niż współrodacy. Nie od dziś wiadomo, że Czesi ciągle pamiętają nam rozbiór z 1938 i akcje, którą powtórzyliśmy równo trzydzieści lat później w Pradze. Osobiście nie do końca rozumiem wszelkie pretensje narodowe w jakich nadal są różne kraje (w tym Polska) ponieważ to co było dotyczy kompletnie nieaktulanych pokoleń. Cóż, trudno żebym przepraszała za grabieże pierwszych Piastów, a mnie ktoś za inne krzywdy narodowe. Tak, więc nie potrafię pojąć dlaczego wielu Czechów chłodno traktuje młodych Polaków. Do tej pory pamiętam opowieść nauczycielki historii o tym jak przed wycieczką ze szkoły, w której się uczę, zamknięto toaletę na stacji w Czechach i pewnym było, że to przez kwestie sympatii, a raczej jej braku...

Ale abstrahując już od spraw pretensji historycznych muszę przyznać, że Czesi, z którymi miałam do czynienia nie należeli do gościnnych. Byli mało sympatyczni, zblazowani, a do tego mieliśmy ogromne problemy komunikacyjne. Angielski kulał nawet w restauracji i mówię tu o podstawach podstaw, a obsługiwali nas naprawdę młodzi ludzie. Rad nie rad ratowaliśmy się polskim, w końcu brzmi podobnie, ale na pytanie "Do której otwarty jest sklep?" Pani spytała czy szukamy lekarza... Nie jestem pewna z czego to wynika, bo w Pradze naprawdę można było porozumiewać się wymianą polsko-czeskich słów.



Muszę przyznać, że do tego wyjazdu podeszłam niezwykle ugodowo. Byłam już tak bardzo zmęczona, że potrzeba zmiany otoczenia okazała się nadzwyczaj silna. Chyba pierwszy raz w życiu miejsce wyjazdu było mi tak bardzo obojętne, że nawet nie obejrzałam zdjęć miasta w Internecie... i może to był błąd. Do Brna dotarliśmy w środę wieczorem, ale na zwiedzanie wybraliśmy się dopiero w czwartek po południu. Mieliśmy spędzić tu trzy pełne dni choć w zupełności wystarczyłby nam na to jeden. Postanowiliśmy, więc hojnie poświęcić miastu dwie doby, a ostatnią przeznaczyć na zwiedzanie przepięknego zamku w Lednicy. Myślę więc, że w tym jednym wpisie bez problemu pokażę Wam całe Brno.

Hotel Vista, w którym się zatrzymaliśmy miał idealne położenie bowiem do centrum jechało się raptem 10-15 minut tramwajem odchodzącym kilka metrów dalej. Pierwszym punktem naszej wycieczki była katedra Św. Piotra i Pawła ulokowana na wzgórzu Petrov. Ciekawostką jest, że zegar kościoła wybija południe o godzinie jedenastej. Historia ta sięga czasów wojny trzydziestoletniej kiedy Szwedzi postanowiwszy odpuścić oblężenie miasta w południe zostali podsłuchani przez przeciwnika. Ten doniósł informacje czeskim dowódcom, a Ci wpadli na pomysł aby wybić 12:00 godzinę wcześniej. Na pamiątkę tego wydarzenia zegar już zawsze wybijał południe punkt 11:00.


Jak doskonale wiecie mam słabość do budowli sakralnych w stylu gotyckim. Katedrze nie można odmówić uroku aczkolwiek nie wyróżnia się wśród innych kościołów o podobnym wygłądzie. Jednak wielkie wrażenie zrobiło na mnie wnętrze katedry. Ciężkie drewno delikatnie złagodzone bielą ścian wygląda przepięknie. Największą atrakcją katedry jest wieża widokowa, z której można podziwiać panoramę miasta. Samo wejście może przyprawić o zawrót głowy tych nieco bardziej wrażliwych na wysokość, więc muszę dodać, że rezygnacja z tej atrakcji nie powinna być dużą stratą. Cena wejścia jest rozsądna (40 koron bilet normalny i 30 koron bilet ulgowy) aczkolwiek sam widok może pozostawiać wiele do życzenia...



Problem Brna polega na tym, że miasto mimo zachwycających kamienic ma niewiele do zaoferowania (żeby nie użyć słowa nic). Nie można powiedzieć, że  jest brzydkie czy zaniedbane, ale brakuje mu jakiegokolwiek polotu, miejsca w którym człowiek powiedziałby sobie: "Jak dobrze, że tu przyjechałam". Brno ratują po prostu detale...


Tuż obok katedry w przewodnikach wymienia się również zegar stojący na głównym placu. Wielu Czechów przyrównuje go do wibratora, a koszt tego wątpliwego cuda to kilkanaście milionów koron. Co zabawniejsze nikt, włącznie z twórcą nie potrafi odczytać na nim godzin. Wiadomo jedynie kiedy wybija 11:00 bowiem z zegara wyskakuje kuleczka, którą wszyscy usiłują złapać. Niestety my byliśmy dużo po czasie...


Kolejnego dnia dotarliśmy do nieco bardziej klimatycznych miejsc Brna podczas gdy kierowaliśmy się do willi Low Beer. Domostwo należało do rodziców Grete Tugendhat, którzy znacznie wpłynęli na rozwój przemysłu w Brnie. Wnętrze willi robiło wrażenie, zwłaszcza jasne, ozdobne wejście przy którym urządziłyśmy sobie z kuzynką kilkunastominutową sesję zdjęciową. Niestety z wszystkich pomieszczeń tylko jeden pokój okazał się wart uwagi - umeblowany ciężkimi meblami, wypełniony intensywnym cykaniem zegara. Z tyłu domu znajdował się również niewielki ogród, z którego widać komiczne ulokowanie willi pomiędzy blokami mieszkalnymi.



 Droga do drugiej willi prowadziła przez naprawdę urokliwe przejście pomiędzy kamienicami. 


To domostwo należało do małżeństwa Tugendhatów i jakimś cudem trafiło na listę dziedzictwa UNESCO. Jak dla mnie willa przypomina PRLowski ośrodek wypoczynkowy, aczkolwiek w latach 30 XX wieku uznano ją za innowacyjną. Co ciekawe aby wejść do środka należy dużo wcześniej zabukować bilety (no prawie jak we florenckim Ufici!). Oglądanie ogrodu nie wymaga wcześniejszej rezerwacji aczkolwiek kosztuje aż: 100 koron - bilet normalny i o połowę taniej ulgowy. Użyłam słowo "aż" ponieważ oprócz kilku drzew nie pojawia się tam dosłownie nic... Miałam możliwość zwiedzania już wielu ogrodów i niejedno cudo oferuje wstęp wolny (co aż dziwi), więc na cóż potrzebne są owe fundusze ogrodowi  Tugendhatów... przystrzyżenie trawy? Naprawdę żenujące.



Jednym ze słynniejszych miejsc w Brnie jest także ratusz. Tuż nad wejściem do budynku podwieszona jest figura krokodyla - symbol miasta. Według legendy krokodyl uważany za smoka prześladował mieszkańców jeszcze za czasów husyckich. Z maszkarą rozprawiono się podobnie jak z naszym rodzimym smokiem wawelskim, a pomnik przypomina o owym wydarzeniu.



Ostatnie miejsce jakie odwiedziliśmy w Brnie to Zamek Špilberg, w którym znajduje się więzienie z czasów Habsburgów. Miejsce to stanowi muzeum, wstęp kosztuje 90 koron lub 50 ze zniżką. Sądzę, że to najbardziej interesująca atrakcja turystyczna w Brnie choć figury na wzór więźniów znoszące tortury przyprawiają o dreszcze.



Zdaję sobie sprawę, że dzisiejsza relacja odbiega od reszty wpisów podróżniczych. Ba, pierwotnie w ogóle nie zamierzałam pisać o Brnie. Jednak przez myśl mi przeszło, że być może warto ostrzec potencjalnych podróżników... Brno? Do zobaczenia przejazdem, na pewno niewarte czasu i pieniędzy jeśli chodzi o kilkudniowy wyjazd. Z przykrością stwierdzam, że słynne, morawskie miasto bardzo mnie rozczarowało.

......................................................................................................

A jak Tobie podoba się Brno?

Fotografie we wpisie: kolekcja własna




You Might Also Like

14 komentarze

  1. Obszerne i ciekawe są Twoje podróże :) Uszanowanko!

    OdpowiedzUsuń
  2. Widzę, że TripAdvisor nie kipi raczej od rewelacji z Brna, więc najwyraźniej Twoja opinia pokrywa się z głosem większości internautów. Sądziłem, że jest ono bardziej godne uwagi. Moje jedyne skojarzania z tym miastem to zarys katedry na odwrocie monety (10 CZK) i powieść "Żart" Kundery, która właśnie tam się częściowo rozgrywa. Swoją drogą, tę ostatnią zdecydowanie polecam. :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetne zdjęcia. W Polsce lubią się z nich śmiać, że pepiczki, przynajmniej moi rodzice zawsze tak na nich mówili, znowu mam znajomego w Czechach i tłumaczył mi przy okazji gdy pytałam się dla znajomej co warto z Czech przywieźć dostałam odpowiedź pt. nic - nawet absynt? - no dobra absynt, ale przy okazji też rozpoczęła się dyskusja o tym, że oni nas w sumie słabo oceniają i mają tą samą tendencje co w Polsce - niemieckie produkty są bardzo dobre, a polskie czy inne zagraniczne bardzo złe. W Brnie byłam tylko przejazdem, ale mam wrażenie, że Brno sporo, bo Praga zasłania urokiem, stoją w cieniu Pragi niestety :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Kobieta na parapecie intrygująca, a pomnik Wacława rewelacyjny :-) Nie byłam, nie widziałam, ale skoro odradzasz to coś musi w tym być ;-)

    OdpowiedzUsuń
  5. Byłąm w Brnie tylko przejazdem i bardzo ubolewałam, że nie miałam okazji go tak porządnie zwiedzić. A tutaj takie zaskoczenie. Może i lepiej właśnie, że się tam na dłużej nie wybrałam. Choć nie ukrywam, że Habsburgami interesuję się bardzo i ten zamek z chęcią bym odwiedziła.
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Lubię czeskie miasteczka bo w większości mają sporo do zaoferowania. Zazwyczaj poświęcam im góra 6 godzin. W tym jest zwiedzanie, przerwa na jakąś sałatkę. Czesi robią pyszne i przeróżne. Dwa dni w Brnie? wybacz mi, to koszmar. Tam można się zanudzić.
    Ty też masz słabość do budowli sakralnych w stylu gotyckim? Gdy porównam katedry francuskie albo angielskie to berneńska jest bardzo skromniutka. Na mnie niesamowite wrażenie zrobiły tylko: Krypty Klasztoru Kapucynów, przy Kapucínské náměstí oraz Spielberg.
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  7. W Czechach byłam, jednak tylko w Pradze, Brno nie jest mi znane. Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się architektura, te czerwone dachy których jest więcej to coś co będąc parę lat temu w Pradze przykuło moją uwagę i do tej pory gdy widzę taki widok, przychodzą mi na myśl miłe wspomnienia :) Rzeczywiście też nie pomyślałabym że to domostwo mogłoby być na liście UNESCO, nie widzę tam nic specjalnego i skoro ty będąc tam też tego nie dostrzegłaś, to tym bardziej tego nie rozumiem :D Tego więzienia chyba bałabym się odwiedzić, takie miejsca mnie przerażają, więc trzymam się od nich z daleka. :) Pozdrawiam, Darin Kr.

    OdpowiedzUsuń
  8. W Czechach byłam kilka razy, ale najbardziej podobało mi sie na Morawach, nie zwiedzaliśmy jednak miast, a Morawski Kras, przepiękne jaskinie, każda innej urody. Przepiękne też maja zamki i pałace, niektóre lepiej prezentowane turystom, niż nasze. Nie lubię gastronomii czeskiej, nie smakują mi dania i obsługa też dziwna, ale może miałam pecha...
    Teraz jadę do czesko-saksońskiej Szwajcarii za podszeptem Hegemona:-)

    OdpowiedzUsuń
  9. A to dziwne, bo mnie, Brno pokazane Twoimi oczami, nawet całkiem się podobało.... Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  10. Szkoda, że miasto Cię rozczarowało, bo na zdjęciach wydaje się być naprawdę warte odwiedzin ;)

    OdpowiedzUsuń
  11. Niezwykła z Ciebie dziewczyna :) Zdjęcia są bardzo piękne i ciekawe, miło mi było je pooglądać i poczytać to co czujesz i co widzą Twoje oczy. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Piękne zdjęcia. Piszesz, że Brno jest nijakie, ale na Twoich fotografiach wygląda całkiem interesująco:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Z Twoich zdjęć Karolino, bije piękno Brna, że gdybyś nie napisała, że jest nijakie, to pomyślałabym,że jest fantastycznym miastem do zobaczenia.
    Pozdrawiam:)*

    OdpowiedzUsuń
  14. Dzięki za wycieczkę. Miło się z Tobą podróżuje :)

    OdpowiedzUsuń

Twoja wypowiedź to bardzo istotna część tej strony, śmiało dodaj coś od siebie :))

zBLOGowani.pl

Subscribe